Met al het nieuw in oud
Komt samen ultieme perfectie
Wil je weten wat het is
Geef het een zoen
Soms sta je onder druk
En blijf je daar even staan
Alle paden liggen al klaar
Als je de ruimte meetelt
Er is symmetrie in de mist
De bomen stellen geen vragen
Het versleten oude bekende
Hoeft niet meer
Alles is vol van leven
En van kleur
Om in rond te zweven
Veilig aan een draadje
De constructie is om
Je te dragen
Naar lichtjes in de nacht
het gedroomde onbekende
geeft het haar eigen kleur
Kom nog iets dichter bij de rand
En spring!
Irma Vogel
